Modlitwa o pogodę ducha. Modlitwa w ciężkim strapieniu. Modlitwa poranna. Modlitwa do świętego Benedykta. Modlitwy do świętego Ekspedyta. Modlitwa do świętego Józefa. Błogosławieństwo: definicja i modlitwy błogosławieństwa. Modlitwy katolickie. Różaniec - jak i dlaczego modlimy się na różańcu? Modlitwa za zmarłych Przykłady spraw, o które można się modlić. O wiarę w Boga ( Łukasza 17:5 ). O ducha świętego, czyli czynną siłę Bożą, by pomogła nam właściwie postępować ( Łukasza 11:13 ). O siłę potrzebną do radzenia sobie z trudnościami i pokusami ( Filipian 4:13 ). O wewnętrzny spokój ( Filipian 4:6, 7 ). Każda Eucharystia zaczyna się od modlitwy do Ducha Świętego, każdy sakrament i każde poświęcenie dokonywane są przez specjalną modlitwę przyzywającą Ducha Świętego i zwaną epiklezą. Duża ilość tekstów liturgicznych, zwłaszcza w okresie Wielkiego Postu i Paschy mówi o Duchu Świętym. Ano w niedzielę w naszym domu odbyło się pisanie listów do świętego Józefa, o czym wspominałem w poprzednim poście [patrz: Listy do świętego Józefa], a przy okazji tworzenie serduszek. Jak pewnie w wielu parafiach, dzieci przychodzące codziennie na roraty robią serduszka z papieru, odpowiadając na nich na uprzednio zadane pytanie. W wizjach otoczenia Boga Ojca widziano by osobę Ducha Świętego, jak również trzeci tron dla Ducha Świętego. Chrześcijanie modliliby się nie „o Ducha Świętego”, ale do Ducha Świętego. Nie byłby pomijany w listownych pozdrowieniach dla wierzących. Duch Święty byłby osobą nie tylko w Nowym, ale i Starym Testamencie. Dary te pozwalają nam na zbliżenie się do Boga, bycie lepszym człowiekiem i bliźnim dla otaczających nas osób. Posiadanie tych łask jest niezwykle ważne, ponieważ łączy nas z Boga i czyni do Niego bardziej podobnymi. Katechizm Kościoła Katolickiego wymienia siedem darów Ducha Świętego. Są to: - dar mądrości. - dar rozumu 9kdnFc8. Dla chrześcijan modlitwa jest rozmową z Bogiem. Katolicy w czasie modlitwy zwracają się do Boga z prośbami, dziękują za coś lub wielbią Boga. Wierni mogą zwraca się w czasie modlitwy do świętych o wstawiennictwo u Boga w swoich sprawach. W modlitwach można zwracać się również w sprawie osób zmarłych. Istnieje też wiele różnych modlitwy do Ducha Świętego. Odmawiane są w różnych intencjach, a łączy je osoba Ducha Świętego. To jak się modlić jest przekazywane w Biblii przez proroków oraz samego Jezusa Chrystusa. Miał on za życia wiele razy zwracać się do Boga oraz przekazywać swoim uczniom modlitwy. Modlitwa do Ducha Świętego Duch Święty to trzecia Osoba Trójcy Świętej, która nie została zrodzona ani stworzona. Jest on równy Ojcowi i Synowi. Różne Kościoły wyjaśniają pochodzenie Ducha Świętego. W tradycji zachodniej Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, a w tradycji wschodniej od Ojca przez Syna. Ta różnica wywoływała wiele dyskusji wśród duchownych. Duch Święty pojawia się w Starym i Nowym Testamencie. Wymieniane są dary Ducha Świętego jak mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności oraz bojaźni Bożej. Są one zdolne zniszczyć zło i urzeczywistnić dobro. Co ciekawe, większość modlitw do Ducha Świętego rozpoczyna się wezwaniem właśnie Ducha Świętego do przyjścia czy obdarowania jakimś darem. Modlitwa do Ducha Świętego Często Duch Święty przedstawiany jest jako biała gołębica. W tradycji chrześcijańskiej pierwsze objawienie Ducha Świętego miało miejsce w czasie chrztu Jezusa. Duch Święty objawił się nad głowami apostołów w formie języków ognia oraz szumu z nieba. W Kościele katolickim dzień zesłania Ducha Świętego jest jednym ze świąt. Dzień ten funkcjonuje też pod popularniejszą nazwą Zielone Świątki. W Kościele katolickim obchodzony jest on 49 dni po Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. Jedną z modlitw do Ducha Świętego jest modlitwa świętego Augustyna. „Oddychaj we mnie, Duchu Święty, abym święcie myślał. Przymuszaj mnie, abym święcie postępował. Pobudzaj mnie, abym miłował tylko to, co święte. Umacniaj mnie, abym strzegł tego, co dobre. Strzeż mnie, Duchu Święty, abym Cię nigdy nie utracił” – brzmi cała modlitwa do Ducha Świętego. Modlitwa przed spowiedzią W Kościele katolickim, żeby spowiedź była dobra, należy spełnić kilka z warunków. Dlatego osoby spowiadające się powinny dobrze się przygotować do niej. Pomóc w tym może modlitwa przed spowiedzią. Wierni proszą o poznanie wszystkich grzechów, jakie popełnili. Proszą w niej również, żeby Duch Święty odnowił ich w miłości i obdarzył nowym życiem. To wszystko ma pomóc w dobrej spowiedzi. Jednym z warunków dobrej spowiedzi jest szczera spowiedź, a ta będzie taką, jeśli wyznamy swoje grzechy. Pomocny może okazać się rachunek sumienia, który jest elementem dobrej spowiedzi. Kolejne warunki to żal za grzechy oraz mocne postanowienie poprawy. Ostatnim warunkiem dobrej spowiedzi jest zadośćuczynienie Panu Bogu i Bliźniemu. Modlitwa przed nauką Duch Święty może pomóc w wielu sprawach. Jedną z nich jest nauka. W krótkiej modlitwie przed nauką wierni proszą Ducha Świętego o oświecenie serca i umysłu. Duch Święty ma też dodać ochoty i zdolności w nauce. Modlitwa przed egzaminem Istnieją też modlitwy do Ducha Świętego odmawiane przed egzaminami. Wierni zwracają się w nich nie tylko do Ducha Świętego, ale też do świętych oraz Boga. Wszystko zależy od konkretnej modlitwy przed egzaminem. Zazwyczaj wierni w modlitwach przed egzaminem proszą o jasność umysłu oraz uczciwość serca. Modlący się przed egzaminem zwracają się o pomoc, żeby opanować stres związany z egzaminem oraz pokonać wszystkie trudności w studiach. Artykuł tłumaczy poszczególne dary Ducha Świętego, jakie mogą się pojawić w czasie wspólnej modlitwy (postawa ciała, jednoczesna modlitwa, języki, śpiew w językach, proroctwo, rozeznanie). Wspólnota CdR /Czas Dla Rodzin / jest wspólnotą charyzmatyczną, co rozumiemy jako wiarę w charyzmaty opisane w Piśmie Świętym, w szczególności w 12 i 14 rozdz. Pierwszego Listu do Koryntian i Dzieje Apostolskie, oraz wiarę w możliwość posługiwania się takimi charyzmatami dzisiaj. Na spotkaniach modlitewnych możemy spotkać się z różnymi rodzajami modlitwy i różnymi zjawiskami. Podajemy najważniejsze z nich wraz z krótkim komentarzem: modlitwa ciszy – bądźmy ostrożni zanim ją przerwiemy, często to najcenniejsze chwile naszej modlitwy J modlitwa litanijna, kiedy osoby po kolei wypowiadają swoje modlitwy a pozostali powtarzają końcowe wezwanie (np. –Prosimy Cię Panie); ważne jest, by intencje były wypowiadane BARDZO GŁOŚNO i WYRAŹNIE − aby inni mogli je usłyszeć i zrozumieć J modlitwa równoczesna, gdy wiele osób równocześnie, jednak nie zagłuszając (przekrzykując) siebie nawzajem, wypowiada słowa osobistej modlitwy – mogą to być słowa zrozumiałe, a dla niektórych osób może to być czas modlitwy językami albo śpiewu w językach modlitwa w językach – niezrozumiałe z reguły słowa, jakie modlący spontanicznie wypowiada, przyjmując duchowo postawę dziecka, jest to dar wymagający pokory i zaufania Duchowi Świętemu śpiew w językach – podobny do języków dar, wzbogacony spontaniczną melodią, jubilacją; można też praktykować śpiew oparty o melodię ze znanej pieśni, jak również używać zrozumiałych słów do spontanicznie powstałej melodii proroctwo – dar usłyszenia słów pochodzących od Ducha Świętego; są to prawie zawsze słowa zachęty, budujące wiarę, jedność, miłość; czasami mogą to być słowa upomnienia; bardzo rzadko są to słowa nakazujące cokolwiek, sugerujące jakieś życiowe decyzje; jeśli słyszysz takie słowa w swoim wnętrzu, zanim się nimi podzielisz, wskazane jest byś skonsultował się z prowadzącymi (podchodząc do nich nawet w trakcie spotkania) – oni ci powiedzą czy i kiedy możesz powtórzyć usłyszane słowa; jeśli osoba ma rozeznany i częsty dar proroctwa, może dzielić się usłyszanym słowem bez konsultacji; często słowa proroctw są wprost zaczerpnięte z Biblii, co ułatwia ich rozeznanie. słowo poznania – rodzaj proroctwa w którym ujawnione są rzeczy nieznane ogółowi, np. wymieniona jest choroba, jaką Pan chce teraz uleczyć; osoba, której takie proroctwo dotyczy, może się ujawnić, ale nie musi – jest to sprawa między nią a Bogiem rozeznanie – posługa sprawowana przez księdza oraz odpowiedzialnych we wspólnocie; w szczególności dotyczy ona rozeznania proroctw; w przypadku wątpliwości może pojawić się z ich strony komentarz w rodzaju „tych słów nie należy traktować jako rozeznane” (pojawienie się takiej uwagi nie należy traktować jako jakąś sensację, jest to normalne i naturalne zachowanie odpowiedzialnych); przy rozeznawaniu proroctw najkrócej mówiąc: musi być zgodność z Pismem Świętym i nauczaniem Kościoła Katolickiego. modlitwy wstawiennicze − odbywają się najczęściej poza ogólnymi spotkaniami modlitewnymi, specjalnie w intencji i dla zainteresowanych osób spoczywanie w Duchu – zjawisko obserwowane jako przewracanie się osób w trakcie modlitwy; osoba taka przeżywa czas wewnętrznego spokoju i nie należy jej „ratować” czy podnosić na siłę. Celowe jest jedynie sprawdzenie, czy osoba ta nie zasłabła, czyli upewnić się „wszystko w porządku? chcesz aby ci pomóc wstać?”. Po jakimś czasie osoba ta sama wstanie, a na twarzy będzie widać, że taki spoczynek daje dużo radości i pokoju J postawa ciała – zasadniczo na naszych spotkaniach istnieje swoboda co do postawy ciała; możesz klęczeć, możesz siedzieć albo stać, niezależnie od tego, co robią inni. Wyjątkiem będzie oczywiście moment wyniesienia i chowania Najświętszego Sakramentu (wtedy tradycyjnie, z pokorą i miłością do Pana klęczymy). Mimo tej swobody, należy unikać zachowań przeszkadzających innym, oraz zbyt ekstrawaganckich. Do takich należałoby np. ostentacyjne padanie krzyżem na oczach wszystkich J Chyba, że prowadzący by to właśnie zasugerowali J gesty – nie bójmy się dostosowania naszej postawy ciała do uczuć jakie mamy. Dlatego chętnie podnośmy ręce i twarze w górę. Nawet przed Najświętszym Sakramentem możemy stać, podnosić ręce czy machać flagami, podobnie jak w trakcie Niedzieli Palmowej. Wiedzmy też, że istnieje zjawisko odwrotne: jeśli czujemy się zdołowani, i nie mamy ochoty podnosić rąk, to najczęściej gdy jednak zrobisz to wbrew sobie, odczujesz jak Duch Święty odpowiada na twoją modlitwę ciała, i powoli napełnia ciebie swoją nadzieją i radością. zaburzenia emocjonalne − osoby z zaburzeniami (np. nadpobudliwość, przewrażliwienie, stany euforii lub depresji, brak samokontroli) mogą brać udział w spotkaniach TYLKO za wiedzą i zgodą odpowiedzialnych. Udział w spotkaniach takiej osoby będzie niemożliwy, jeśli mógłby być dla niej szkodliwy, albo zakłócałby porządek. porządek – to też dar Ducha Świętego; odpowiedzialni mają obowiązek zwrócić komuś uwagę w przypadku niewłaściwego zachowania, a uczestnicy powinni się do ich wskazówek dostosować, nie czując żalu ani urazy delikatność – na wzór działania Ducha Świętego: nie burzmy harmonii, nie przeszkadzajmy innym, słuchajmy się wzajemnie (a zwłaszcza prowadzących), dla wspólnej korzyści wątpliwości – jeśli cokolwiek budzi twoje wątpliwości, coś ci się nie podoba, zgłoś to delikatnie prowadzącym (raczej po spotkaniu, nie w trakcie). Być może podpowiesz im coś ważnego. Na pewno każdy głos zostanie przeanalizowany, i wybrane optymalne rozwiązanie. Ale nie czuj się zawiedziony, jeśli prowadzący nie zastosują się do twoich uwag. Dodatkowe uwagi dotyczące porządku: Lecz wszystko niech się odbywa godnie i w należytym porządku!” (1 Kor 14,40) · Gdy modlimy się modlitwą równoczesną czy też „śpiewem w językach” to staramy się aby nie zagłuszać się nawzajem i „nie wychodzić przed orkiestrę” czyli jeśli wszyscy kończą śpiew to ja też raczej kończę. Szukamy harmonii i pokoju. · Jeśli pojawia się dłuższa chwila ciszy, to czekam na prowadzącego modlitwę. Raczej nie przerywam takiej ciszy, gdyż być może inni przeżywają teraz czas głębokiej modlitwy. · Raczej trzymajmy się wspólnego rodzaju modlitwy. Zwłaszcza, jeśli prowadzący ją zasugerowali. Gdy na przykład prowadzący powiedział „dziękujmy teraz Panu” to raczej powinniśmy skupić się na modlitwie dziękczynnej. · Szczególną uwagę należy zwrócić na słowa i zachowania, które mogą kogoś zranić czy ujawnić sprawy zakryte. Jeśli nawet coś nam zostało objawione w duchu, to być może po to, aby się za daną osobę modlić, a nie ją obnażać czy ranić. Zwłaszcza, że nasze poznanie może być przecież niepełne, a ocena niesprawiedliwa. · Nie powtarzamy nikomu tego, co może być czyjąś tajemnicą, czymś krępującym. Dotyczy to także zachowania np. że ktoś płakał albo przeżywał szczególną radość. · Należy unikać zbytniej egzaltacji, gestów. W szczególności wątpliwe są takie zachowania, które ktoś może odebrać jako niemiłe, narzucające się lub zbyt poufałe. · Nasze spotkania modlitewne są ZAWSZE prowadzone – przez osoby prowadzące, które starają się wsłuchiwać w natchnienia Ducha Świętego. One dbają o właściwy rozwój spotkania. Często osoby te spędziły wiele czasu na modlitwie i spotkaniach przygotowawczych. Pomagajmy im, ciesząc się ze wspólnoty. Uwagi daru proroctwa Ogólnie lepiej jest unikać używania określenia „prorok” w stosunku do osób służących tym darem, a cały temat nie wiązać z jakąś sensacją. Dlatego często zamiast „proroctwo” mówimy „słowo od Pana”, co często lepiej oddaje delikatny charakter większości słów, jakie słyszymy. Należy rozróżnić stałą posługę „proroka” czyli kogoś, kto ma rozeznany stały dar proroctwa, od osoby która od czasu do czasu przekaże słowo od Pana. Ta druga osoba jedynie ma dar proroctwa, a nie jest „prorokiem”. Rozeznanie i troska o proroctwa pozostaje zasadniczo w gestii odpowiedzialnych. Uwagi postawy ciała Nasza postawa w czasie spotkań modlitewnych powinna pozostawać w zgodzie z resztą wspólnoty i samym czasem modlitwy. Czyli np. gdy przeżywamy Eucharystię to pozostajemy w zgodzie z jej liturgią. Podczas śpiewu litanii pokutnej nie klaszczemy. Za to gdy są śpiewane pieśni pełne mocy i radości to staramy się nasze emocje uzewnętrznić, to znaczy podnosimy ręce (gest pierwotnego kościoła nawiązujący do relacji dziecko-ojciec), klaszczemy, podskakujemy z radości, trzymamy się za ręce. Jeśli modlimy się za siebie wzajemnie to często na znak solidarności kładziemy ręce na głowie czy na ramionach osoby za którą się modlimy. Gdy modlimy się w trakcie wystawienia Najświętszego Sakramentu, to staramy się zachowywać z godnością, ale oprócz postawy klęczącej nadal dopuszczalna jest postawa stojąca, klaskanie i podnoszenie rąk – w zgodzie z modlitwą prowadzoną przez zespół. Czasami pojawia się pytanie dlaczego charyzmaty w wspólnocie CdR są takie delikatne, śpiew w językach taki krótki lub też, że słowa prorocze rzadko występują na modlitwie? Z jednej strony, „Duch wieje kędy chce” i posługujemy jego darami tak jak to zostało nam dane, z drugiej strony pozostaje kwestia otwarcia się członków wspólnoty na Ducha Świętego. Jest też faktem, że się dopiero uczymy i jesteśmy na drodze do większego otwarcia na dary charyzmatyczne. Wreszcie, dary charyzmatyczne nie mają takiego znaczenia, gdy porównamy je z praktyką miłości braterskiej, radości, delikatności, cierpliwości... Te właśnie cechy powinny być z daleka widoczne w naszej wspólnocie, a nie jakieś spektakularne zjawiska. Każdy z nas ma inny temperament i inne doświadczenia, musimy zatem sobie okazywać wiele szacunku. Głośna muzyka może się komuś nie podobać, ale jeśli jest ona na chwałę Pana to jest to Boże dzieło. Tak samo cicha i głęboka adoracja może kogoś nudzić czy męczyć, ale dla innych będzie chwilą wspaniałego spotkania z Panem. Taka różnica ocen dotyczyć może również praktykowania darów charyzmatycznych, co nie powinno być przeszkodą by razem zbliżać się do Pana, oraz coraz lepiej kochać swojego małżonka i innych ludzi. Nie bez powodu między dwunastym a czternastym rozdziałem 1 listu do Koryntian, które mówią o charyzmatach, znajduje się rozdział który mówi o najbardziej doskonałym darze – o darze MIŁOŚCI (1Kor 13,1-13). opracowali: Tomasz Kotowicz, Wojciech Kotas Modlitwa jest dla nas sposobem komunikowania się z Bogiem, a także praktyką utrzymywania normalnej relacji z Bogiem. Szczególnie, gdy napotykamy trudności, musimy przyjść do Boga, modlić się do Boga i szukać Bożej pomocy. Ale teraz, czy masz tego rodzaju potrzeby: chociaż modlimy się każdego dnia, często nie czujemy Bożej odpowiedzi ani obecności Boga. Za każdym razem, gdy się modlimy, to jak przemawianie do ściany czujemy że w naszym duchu nie ma pokoju i radości. Bóg jest wierny. Dlaczego nie możemy otrzymać odpowiedzi od Boga, kiedy się modlimy? Czy coś jest nie tak z naszymi modlitwami? Jak więc modlitwa może być wysłuchana przez Boga? Jeśli chcesz rozwiać te wątpliwości, skontaktuj się z nami. znajdziemy z tobą drogę modlitwy w słowie Bożym. Kategoria: Stare modlitewniki Modlitwy do Ducha Świętego [Na Uroczystość Zesłania Ducha Świętego.] [Modlitwa na Zielone Świątki (1893r.)] [Modlitwa do Ducha Przenajświętszego (św. Alfonsa Ligouri)] [Modlitwa do Ducha Świętego.] [Modlitwa na uproszenie obecności Ducha Świętego.] [Modlitwy do odmawiania w czasie nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego] [Modlitwa o otrzymanie dwunastu owoców Ducha Świętego] [Modlitwa do Ducha Świętego o oświecenie Narodu polskiego (1849r.)] [Godzinki o Duchu Świętym] Zobacz również: --> [Do Ducha Świętego] Na Uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Duchu Przenajświętszy, od Ojca i Syna pochodzący, jednej że istoty, godności z Ojcem i Synem. Ogniu pałający, zapal ozięble serce moje do kochania Ciebie Boga, a wyniszcz w sercu mojem affekta nieporządne i miłość świata, oczyść je ze wszystkich grzechów, a załóż w niem mieszkanie swoje wieczne. Ty jesteś Dawcą Darów, obdarzże mnie siedmią darami swojemi, a uchowaj od grzechów wszystkich a mianowicie sześciu, które są przeciwko Tobie; najbardziej od rozpaczy i zatwardziałości serca. Uczyń mnie uczestnikiem(uczestniczką) dwunastu owoców swoich, zwłaszcza miłości i cierpliwości. Duchu Święty Boże! Ty jesteś Palcem Ręki Ojca Przedwiecznego, zapiszże na skalistem sercu mojem Dziesięcioro Przykazania Boskiego; jako na tablicach kamiennych, wypisz wszystkie reguły życia dobrego, oraz oświeć rozum mój będąc Światłością, żebym je zrozumiawszy zachował (a), a nigdy nie przestąpiła). Ty jesteś prawdziwym Pocieszycielem, zmiłujże się nademną, a oddal odemnie wszystkie smutki i nieukontentowania, a prowadź mnie natchnieniami świętemi do życia dobrego, a w końcu do zapłaty wiecznej. Ty jesteś Miłością, odziedziczże serce moje, żebym Tobą żył, niczego nie przypuszczał (a) do serca mego, tylko co jest z chwałą Twoją i z mojem zbawieniem. Amen. za: Chwała Boża (1884r.) Modlitwa na Zielone Świątki (1893r.) Pokłon i dzięki Tobie niech będą, o Boże, źródło wszelakiéj światłości, dawco wszelkiego dobrego! żeś Uczniów Syna Twego Duchem świętym napełnił i ich jako posłańców Swoich wysłał, aby nauka zbawiająca po całym świecie ogłoszoną została. Jak wielkieś cuda za nich i przez nich uczynił! Byli oni przedtémwprawdzie ludźmi dobrego serca, ale jeszcze słabi, bojaźliwi i różnym ułomnościom podlegli. Przez Ducha świętego nowa im zajaśniała światłość, a święta gorliwość ich serca rozpaliła. Przez niego zrozumieli naukę Chrystusową i tak mocno w niéj ugruntowani zostali, że przy niéj z utratą nawet życia obstawali. Darami Jego uzbrojeni i wzbogaceni, z nieustraszoném sercem, szli na wszelkie niebezpieczeństwa. Przeszkody uprzątali, nie lękali się ani zajadłych swych nieprzyjaciół, ani mąk, ani śmierci. Mężnie następowali na zabobony i zbrodnie, opowiadali pokutę i odpuszczenie grzechów, a jako oczywiści świadkowie Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychpowstałego, prawdziwym Zbawicielem świata Go ogłosili. Przez ich kazania lud się tysiącami do Chrystusa nawracał i zbawienia dostąpił. Tym sposobem Chrześcijaństwo na świat wprowadzone, Chrześcijański Kościół i królestwo Jezusa Chrystusa na ziemi założoném było. Twoje to jest dzieło, o Boże! za pomocą Ducha świętego, któregoś im przez Syna Twego udzielił, aby mogli to wszystko wykonać, wszelkie przeszkody i nieprzyjaciół zwyciężyć i dla nas wierzących żywot wieczny zgotować. Amen. Dzięki, wieczne dzięki niech Tobie będą. o Panie! żeś trudy i kazania Twoich Apostołów tak sowicie pobłogosławił. My jeszcze z pracy ich używamy owoców, albowiem nam także Ewangielia, ta radosna nowina odkupienia, opowiadaną bywa. A Duch święty, który na pierwszych Uczniów zstąpił i teraz nieustannie mieszka, zbawienie sprawuje. Duch święty jest Duchem prawdy i miłości, który nas oświeca i umacnia, cieszy i poświęca, i takimi czyni, jakimi dzieci Boskie i uczniowie Chrystusowi być powinni. Niechże więc i ja, o Boże! jak niegdyś Apostołowie, skutków Twego Ducha świętego na sobie doznawam, którego Syn Twój tym wszystkim przyobiecał, którzy Cię o Niego z upragnieniem serdecznym prosić będą. Nie potrzebuję ja wprawdzie owych nadzwyczajnych darów, które im do godnego sprawowania urzędu potrzebne były, ani się téż od Ciebie cudownego natchnienia lub tak cudownej łaski spodziewać mogę, któraby mnie bez szczeréj chęci i dołożenia się mego oświecić i poświęcić miała. Ale jeżeli nauki Chrytusowéj pilnie słuchać, chętnie na nią uważać i wiernie jej strzedz będę, jeżeli środków do życia poprawy użyję; jeżeli każdej sposobności do grzechu z radością unikać i na przestrogi sumienia mego, jak na głos Boski zważać będę, tedy się spodziewać mogę, że Duch święty i mnie téż oświeci, ożywi i poświęci. Lubo Jego Boskiéj istoty nie pojmuję, przecież Jego mocnej łaski na sobie doznawać będę. On mnie w czasie pokus umocni. On w utrapieniu doda mi sił i ufności, On zawsze będzie moim pomocnikiem i pocieszycielem. Amen. za: "Anioł Stróż Chrześcijanina Katolika", Grudziądz 1893r . Modlitwa do Ducha Przenajświętszego. (św Alfonsa Ligouri) Duchu Święty, Boże, upadam przed Tobą i czczę z pokorą Twój Majestat. Wierzę mocno, żeś jest trzecią Osobą Trójcy przenajświętszej, że od Ojca i Syna pochodzisz, że z Ojcem i Synem jedną jesteś Istotą wieczną, nieskończoną, jednym Bogiem. Tyś w ognistych językach zstąpił na Apostołów. Ile tylko jest sprawiedliwych wybranych Bożych, Tyś ich poświęcił, usprawiedliwił, nauczył, ożywił i utrzymał łaską Swoją. Tyś Ojcem ubogich i Pocieszycielem strapionych. Tyś jest prawdziwym światłem, pochodnią i mistrzem wszelkiej prawdy, ogniem Boskiej miłości, który w jednej chwili oświeca, zapala i umacnia serca. Duchu przenajświętszy, zstąpże do serca mego, poświęć je łaską Swoją, uczyń je godnym Ciebie przybytkiem, mieszkaj we mnie i poświęcaj wszystkie słowa, myśli i uczynki moje; oświecaj mię światłem Twoim, rozrządzaj wszystko we mnie mądrością Twoją, ożywiaj mię ogniem Twojej miłości, prowadź mię do dobrego natchnieniami Twymi, utrzymaj mię mocą Twoją, bądź pocieszycielem moim w smutku i utrapieniu, uleczaj rany serca mego namaszczeniem Twoim, uspokajaj mię obecnością Twoją, przysposób mię do żywota wiecznego udzieleniem wszystkich darów Twoich, zbaw mię przez miłosierdzie Twoje, podnieś mię od ziemi do nieba abym Cię chwalił, błogosławił i kochał na wieki. Amen. za: Nowenna do Ducha Świętego (1899r.) Modlitwa do Ducha Świętego. Duchu Święty uwielbiam Ciebie, wielbię Twe dary, łaski i wielkie czynności Twoje; Ogniu święty, zawsze gorejący, Duchu Poświęcicielu, Duchu prawdy, przybądź, napełnij, oczyść i poświęć serca Wszechmogący, Tyś łaską Twoją stworzył świat nowy i napełnił go swymi dary: sieroty jesteśmy nędzne, słabość jest naszym udziałem, niemoc śmiertelna trawi nas; wśród otaczających nas szkopułów jesteśmy tak bliscy zguby, że nie zdołamy ujść przed nią jeśli nie raczysz pośpieszyć ku ratunkowi naszemu, nie rozproszysz bojaźni naszej i nie wskrzesisz Twoją Ciało Syna Bożego utworzyło się w łonie przenajświętszej Maryi Panny, Matki Jezusa, Zbawcy mojego; uczyń ze mnie stworzenie nowe, dla Jezusa Chrystusa, obróć na korzyść moją zasługi męki i śmierci Jego; spraw abym zamiłował w krzyżu i nauce Jego i bądź podstawą wszystkich czynności Światłości żywa co niewidomych oświecasz, a słabość w moc zamieniasz, utwierdź w upadającej duszy mojej dobro którego od niej wymagasz, racz ją udoskonalić i spełnij to wszystko co łaska Twoja w niej działać mię duchem skupienia i modlitwy, duchem miłosierdzia i gorliwości; a zniszcz we mnie ducha świata, rozkoszy, zmysłowości nikczemności; odnów mój rozum i serce tak dalece, iżby myśli moje skłonności, rozmowy i wszystkie czyny moje zupełnie się ze mnie doskonałego naśladowcę Jezusa Chrystusa, spraw abym zbawienie moje uważał za rzecz najważniejszą, abym ciągle w tej mierze pracował, czyniąc wszystko, przez łaskę Jezusa Chrystusa, dla większej chwały Boga napełnij nas duchem Twoim i zachowaj go w nas; bądź mocą naszą w walkach z nieprzyjacielem, a w godzinę śmierci, bądź nam nagrodą za odniesione prawdy i światła, mocy i świętości, zlej na nas zdroje łask swoich, niechaj przez Ciebie czystość, miłość, pokój, pokora i wiara panują na zawsze w sercach abyśmy często przyjmowali Jezusa Chrystusa w Sakramencie przenajświętszym, z sercem czystym, zdobnym wszelkimi cnotami, a potem stali się biesiadnikami uczty niebieskiej, gdzie Zbawca nasz nieustannie napawa słodyczą wiekuistą tych, którzy Mu wiernie na ziemi służyli. Amen. za: Głos duszy (1846r.) Modlitwa na uproszenie obecności Ducha Świętego. Przyjdź Duchu Święty, a napełnij serca Twych wiernych i zapal w nich ogień Twej miłości! Ty, który przez różność języków zgromadziłeś narody w jedności wiary, umacniaj lud Twój w wierze i pokoju słodyczą Twoich natchnień. V. Ześlij Ducha Twego, a będą stworzone. R. I odnowisz oblicze ziemi. MÓDLMY SIĘ. Boże, któryś serca wiernych oświeceniem Ducha Świętego nauczył, daj nam w tymże Duchu co prawe jest, zawsze wiernie rozpoznawać i Jego pociechą zawsze się weselić. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen. Modlitwy do odmawiania w czasie nowenny przed Zesłaniem Ducha Świętego V. Wypuścisz Ducha Twego, a będą stworzone, Alleluja! R. I odnowisz oblicze ziemi, Alleluja! MÓDLMY SIĘ. Duchu Święty Stworzycielu, przybądź łaskawie na pomoc całemu Kościołowi katolickiemu przeciw najazdom nieprzyjaciół; utwierdź go i wzmocnij mocą z wysokości; odnów ducha sług Twoich, których namaściłeś Twą miłością i łaską, aby w Tobie sławili Ojca i Syna Jego jednorodzonego, Jezusa Chrystusa Pana naszego. Amen. (Odpust 7 lat i 7 kwadragen co dzień, zupełny w jednym z tych dni. Leon XIII, dnia 9-go maja 1897 r.). Siedm razy Ojcze nasz i siedm Chwała Ojcu itd. na uproszenie siedmiu darów Ducha Świętego. (Odpust 7 dni. Pius IX., 12 marca 1857 r.). Bądź też zawsze z nami, o Duchu Święty Boże, napełniaj nas Twoimi darami, oświecaj w wątpliwościach, pocieszaj w smutkach, ratuj w niebezpieczeństwach, wyprowadzaj z błędów, dźwigaj w upadkach, rządź nami według Twojej mądrości, jednocz nas wzajemną miłością chrześcijańską, abyśmy wszyscy do jakiegokolwiek należymy stanu, żyli w zgodzie i jedności świętej, jako jedna rodzina Boża, a w końcu doprowadź nas do szczęśliwej wieczności, abyśmy Ci tam z całą rzeszą Aniołów i Świętych składali dziękczynienia i chwałę na wieki wieków. Amen (Odpust 800 dni raz na dzień. Leon XIII, dnia 26-go sierpnia 1889 r.). Hymn. Przybądź Duchu Twórco (Veni Crcator Spiritus) (800 dni odpustu na każdy raz. Odpust zupełny raz w miesiąc. Pius VI). Modlitwa I o uproszenie łaski Ducha Świętego O Duchu Święty Boże! Nauczycielu, Wodzu i Przewodniku nasz, Ty nami rządzisz i prowadzisz nas, abyśmy z dróg niebieskich nie zbaczali. Tyś prawym Pocieszycielem w smutkach naszych i nędzach tego świata. Ty myśli dobre i święte natchnienia w nas wlewasz, dając moc skuteczną do ich wykonania. Szczęśliwy ten, który Ciebie ma za gościa, w którego sercu mieszkasz i przebywasz. Niechże domem Twoim będzie serce moje. Oddaję Ci Panie wszystko, co w niem jest, prosząc Cię i błagając o umocnienie w wierze, o żarliwość w miłości Bożej, o prędkie powstanie z grzechów, o wytrwałość w pokucie, o gorliwość w wypełnianiu powinności moich i o nieustanne wzrastanie w cnotach. Daj mi o Duchu Św. Boże, w nieszczęściu cierpliwość, w szczęściu pokorę, w pokusach zwycięstwo, w smutku pociechę, w pracy posilenie, w tęsknocie ochłodzenie, w bólach i niemocy Panu Bogu dziękowanie; przez Pana naszego Jezusa Chrystusa, który z Tobą i Ojcem w jedności Bóstwa żyje i króluje na wieki. Amen. za: Nowy Brewiarz tercyjarski (1928r.) Modlitwa II. Boże, Duchu Święty, przed którym niema nic zakrytego i który nieustannie rozpromieniasz w nas miłość do dobrego, racz myśli moje oczyścić i miłością Swą niebieską serce moje zapalić. A jakoś uweselił Matkę Syna Bożego i Apostołów świętych, tak uwesel i uświęć duszę i ciało moje teraz i w godzinę śmierci mojej, abym Cię mógł doskonale miłować i godnie, chwalić po wszystkie wieki. Amen. za: Nowy Brewiarz tercyjarski (1928r.) Modlitwa III. Sprawco uświęcenia dusz naszych, Duchu Święty miłości i prawdy, czczę Ciebie jako podstawę wiecznego szczęścia mego, składam Ci dzięki jako potężnemu Dawcy łaski, jaką odbieram z góry i wzywam Cię jako źródło światła i siły, jakiej potrzebuję do poznania i wykonania dobrego. Duchu światłości i mocy, oświeć rozum mój, umocnij wolę moją, rządź sercem mojem i uczyń je posłusznem i wiernem dla Boskich natchnień Twoich. Pragnę gorąco za pomocą tejże łaski stać się godnym i iść za jej promieniem z taką uległością, abym mógł kosztować jej owoców i cieszyć się temi błogosławieństwy, jakie na dusze nasze ściągają Twe święte dary. Amen. za: Nowy Brewiarz tercyjarski (1928r.) Modlitwa IV. o uproszenie dwunastu darów Ducha Świętego Duchu Święty Boże, któryś jest źródłem doskonałości prawdziwej, wysłuchaj pokornych próśb moich i zbogać duszę moją darami Twymi św. Daj mi Miłość Twoją, abym Boga i bliźniego gorącem sercem ukochał. Daj mi Twoje Wesele, abym w szczęściu cichy i pokorny radował się w Bogu jedynie, a w smutku i utrapieniu w Tobie znalazł pociechę. Udziel mi Twego Spokoju, abym we wszystkich życia przygodach pogodę umysłu i duszy umiał zachować i nie dał się unosić żadnemu uczuciu, któreby ją zmieszać, od Boga oddalić, a z ludźmi rozerwać w sercu mię mogło. Daj mi Cierpliwość w smutkach i próbach bolesnych, abym przez nie, jak przez ogień oczyszczający, na duszy się wyrabiał, a nigdy nie upadał zwalczony i strawiony niemi wewnętrznie. Daj Dobrotliwość, abym był chętnym do usługi dla bliźnich i umiał nieść im radość i pociechę; daj mi Dobroć Twoją, abym serdeczny w obejściu się z ludźmi, był dla nich wylany w uczuciu i pobłażania pełnym; daj mi Roztropność, ażebym bez rozwagi nic nie mówił, ani też czynił; daj Słodycz charakteru w stosunkach moich z bliźnimi i w łatwem odpuszczeniu im tego, coby goryczą i bólem przyszło mi od nich niesłusznie. Uzbrój mnie Wiarą w Ciebie, abym się nie zachwiał w mej duszy i wiarą do ludzi, abym zrażony przez jednych, nie podejrzy wal zacności i prawości drugich, a sam zawsze szczerym i otwartym został. Daj mi Skromność w myślach i zachowaniu się mojem, abym był zbudowaniem i przykładem dla wszystkich; daj Wstrzemięźliwość we wszystkich pragnieniach moich, abym umiał hamować żądania moje i był umiarkowanym we wszystkich mych potrzebach. Daj mi Czystość dla całej mojej istoty, abym nie skaził nigdy niewinności duszy i zasłużył Ciebie, mój Boże, oglądać w wiecznej chwały przybytku. Amen za: Nowy Brewiarz tercyjarski (1928r.) Modlitwa V. Przybądź Duchu Święty, a napełnij serca Twoich wiernych i Twojej miłości ogień w nich zapal; Ty, który wszystkie narody w jedności wiary zgromadziłeś, aby łaska Twa Przenajświętsza serca nasze oświeciła i od wszelkiego złego nas chroniła. Nakłoń ucha Twojej miłości, najłaskawszy Boże, na prośby nasze i łaską Ducha Świętego oświeć serca nasze, abyśmy święte Twoje tajemnice godnie rozważali i zasłużyli miłować Cię miłością wieczną. Prosimy Cię Panie, racz łaskawie napełnić umysły nasze Duchem Świętym, którego mądrością stworzeni a opatrznością rządzeni jesteśmy. Niech oświeci, prosimy Cię Panie, umysły nasze Pocieszyciel, który od Ciebie pochodzi, i doprowadzi do wszelkiej prawdy według obietnicy Syna Twojego. Spraw, prosimy Cię Wszechmogący a Miłosierny Boże, aby Duch Święty przez Swe nawiedzenie uczynił nas godnym Twej chwały przybytkiem, w którym byś przemieszkiwać raczył. Spraw Wszechmogący Boże, aby jasność Twej światłości spłynęła na nas i światło Twoje oświeciło za łaską Ducha Świętego serca tych, co się odrodzili przez łaskę Twoją. Prosimy Cię Panie, niech nas wspomoże moc Ducha Świętego, która by i serca nasze odrodziła, i od wszelkich przeciwności nas chroniła. Boże, któryś serca wiernych światłem Ducha Świętego. oświecił, daj nam w tymże Duchu, co prawe jest, zawsze utrzymać i pociechą, którą nam zsyła zawsze się radować. Miłosierny Boże, prosimy Cię, racz udzielić pomocy Kościołowi Twemu, aby przez Ducha Święty zgromadzony, nie był natarczywościami nieprzyjaciół niepokojony. Boże, któryś Apostołów Twoich Duchem Świętym oświecił, na pokorne prośby ludu Twego wejrzyj łaskawie, abyś powoławszy nas do wiary świętej, świętym spokojem Twoim obdarzyć także raczył. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa Syna Twego, który z Tobą żyje i króluje w jedności tegoż Ducha Świętego na wieki. Amen. za: Nowy Brewiarz tercyjarski (1928r.) Modlitwa VII o uproszenie łaski Ducha Świętego. Duchu Święty od Boga nam dany, bez Ciebie człowiek upada pod ciężarem nędzy i niemocy, Ciebie Zbawiciel obiecuje nam w Imię Ojca swego jako Pocieszyciela, mającego osuszyć łzy nasze, oświecić umysły w obowiązkach naszych, umocnić serca w wypełnieniu dobrego. Duchu Święty! przyjdź mi w pomoc i racz obdarzyć mię darem Mądrości, abym poznał(a) prawdę wiekuistą i w niej zamiłował(a); darem Pojęcia, abym przeniknął(przeniknęła) o ile dozwala nieudolność ludzka, w prawdy objawione; darem Nauki, abym się przekonał(a) o nicości swojej, wszystko odnosił(a) do Boga podług uczuć Serca Jezusowego, a wzgardziła) marnościami świata; darem Roztropności, abym przezornie postępował(a) wśród ciemności i niebezpieczeństw życia doczesnego i wypełniał(a) wolę Bożą; darem Mocy, abym przezwycięży](a) pokusy nieprzyjaciela, trudności w cnocie i znosił(a) prześladowania, na które mógłbym(mogłabym) być wystawiony(a); darem Pobożności, abym zamiłował w rozmyślaniu, modlitwie, rozpamiętywaniu i służeniu Bogu; darem Bojaźni, abym ze wstrętem unikał(a) wszystkiego, coby Cię obrazić mogło. Do tych wszystkich darów, o Duchu Święty, dodaj dar łez, abym grzechy swoje opłakiwał; ducha umartwienia, abym zadość uczynił(a) Boskiej sprawiedliwości, a zwłaszcza wzbogać mię miłosierdziem, łaską wytrwałości, abym żył(a) po chrześcijańsku i umarł(a) śmiercią świątobliwą. Amen. za: Chwała Boża (1884r.) Modlitwa VIII O Duchu Święty Boże, Nauczycielu, Wodzu i Przewodniku nasz! Ty nas rządzisz i prowadzisz, abyśmy z dróg Niebieskich nic ustępowali. Tyś prawym Pocieszycielem smutków naszych i tych nędz i tęskności i odmian świata tego. Ty jesteś, który w nas wszystkie dobre myśli, żądze i natchnienia wlewasz, i moc do ich wykonania dajesz. O szczęśliwy! który się z takiego Gościa weseli, u którego mieszkasz i przebywasz. Niechże dom Twój będzie to serce moje; oddając Panie, wszystko co w niem jest, prosząc Cię i błagając o umocnienie w wierze, o żarliwość w miłości Bożej, o prędkie powstanie z grzechów, o wytrwanie w pokucie, o pomnożenie w cnotach. Daj mi o Duchu Święty w nieszczęściu cierpliwość, w szczęściu pokorę, w pokusach zwycięstwo, w smutku pociechę, w pracy posilenie, w tęskności ochłodzenie, w boleściach Panu Bogu dziękowanie. Przez Pana naszego Jezusa Chrystusa. Amen. za: Chwała Boża (1884r.) Modlitwa IX Sprawco uświęcenia dusz, miłości i prawdy Duchu, dziękuję Ci, wszechmocnemu Rozdawcy dóbr niebieskich, za wszystkie laski; do Ciebie się uciekam, Źródło światłości i mocy, oświeć rozum mój, umocnij w dobrem wolę moją, rządź sercem mojem i dla Boskich natchnień Twoich uczyń je posłusznem i wiernem. Przebacz ustawicznym ułomnościom moim, przebacz złości przez jaką tak często stawiłem (łam) opór miłosiernym i słodkim Twojej laski wzywaniom. Pragnę, o Duchu Święty Boże, przy pomocy tejże łaski świętej iść odtąd za nią z tak uległą i chętną powolnością, iżbym mógł (mogła) kosztować wszystkich Twych owoców i błogosławieństw Boskich w tem życiu i przyszłem. Amen. za: Chwała Boża (1884r.) Modlitwa X Duchu Przenajświętszy, Pocieszycielu strapionych przeniknij głębokie serca mojego przepaści i roztocz tam światło swe jasne! Wylej Twą rosę niebieską na tę ziemię niepłodną, aby się jej nieurodzajność skończyła. Spuść iskrę Twej miłości aż do przybytku mej duszy; aby tam roznieciła ogień, który by pochłonął wszystkie słabości, niedbalstwa i niedoskonałości moje! Przyjdź więc, o przyjdź słodki Pocieszycielu dusz strapionych, ucieczko w niebezpieczeństwach i opiekunie w strapieniach! Przyjdź o Ty, który dusze z plam ich obmywasz i który leczysz ich rany! Przyjdź siło słabych! przyjdź Ojcze sierót, nadziejo nieszczęśliwych i skarbie ,wszystkich ubogich! Przyjdź, o Duchu Święty, przyjdź gwiazdo żeglarzy i bezpieczny porcie rozbitków i racz mieć litość nade mną! Uczyń mą duszę prostą, kochającą i wierną. Spraw, iżbym, chowając serce czyste na ziemi, zasłużył (a) oglądać Cię i cieszyć się Tobą na wieki w Niebie. Amen. za: Chwała Boża (1884r.) Modlitwa o otrzymanie dwunastu owoców Ducha Świętego Duchu Święty Boże! Miłości przedwieczna Ojca i Syna, racz mi zesłać owoc Miłości, iżbym Cię godnie ukochał(a) i owoc Radości, abym się pociechą świętą napełnił(a); owoc Pokoju dla zupełnego duszy mojej ukojenia i owoc Cierpliwości, dla powinnego wszelkich rozrządzęń Boskich znoszenia. Udziel mi owocu Gorliwości, abym bliźniego w potrzebie ratował (a) i owocu Dobroci, coby mię czynił miłym(ą) dla wszystkich; owocu Mądrości, iżbym grzechów unikać umiał(a) i owocu Łagodności, iżbym pokornie wszelkie zło od bliźnich moich przyjmował(a). Ześlij mi, błagam, owoc Wiary, abym wierzył(a) mocno Słowu Boga i owoc Skromności, abym się przykładnie we wszystkiem rządził(a) i owoc Wstrzemięźliwości i Czystości, iżby uchowały ciało moje w świętości, jaka się należy Twemu przybytkowi. Spraw, iżbym, chowając stateczniem serce czyste i niepokalane na ziemi, zasłużył(a) oglądać Cię i cieszyć się Tobą na wieki w chwały Królestwie. Amen za: Chwała Boża (1884r.) Modlitwa do Ducha Świętego o oświecenie Narodu polskiego (1849 r) Duchu Święty Boże! przyjmij pod swą opiekę; kierunek oświecenia Narodu polskiego. Spraw abyśmy, przez dokładne pojęcie nauki Zbawiciela; poznali rzeczywistą godność człowieka, i na niej oparte prawo społeczeństwa: abyśmy przyszli do znajomości obowiązków naszych, względem Ludzkości, Ojczyzny i braci. Duchu święty upraw serca nasze. Zniszcz pychę, obłudę, miłość własną i wszystko co jest zarodem złego; lub przyczynia się do oddalania nas, od szczerego oddania się służbie Ojczyzny. Spraw abyśmy się stali godnymi synami Matki naszej - Polski. Udziel mądrości swojej powołanym, do kierunku sprawy narodowej, lub pełnienia innych obowiązków publicznych; mężom Polski, aby poznali swe obowiązki i jednomyślnie je wypełniali; duchownym, aby nas oświecali w nauce Zbawiciela; nauczycielom, aby młodzież przysposabiali na dobrych i użytecznych obywateli; ojcom i matkom, aby w wychowaniu i kształceniu dzieci. baczyli na obecne i przyszłe potrzeby kraju; młodzieży, aby na podstawie nauki Zbawiciela, wyrobiła sobie stałą podstawę życia, - oraz poznała obowiązki na niej ciążące w dzisiejszych okolicznościach i do ich spełnienia przysposobiła się. Oświeć uwiedzionych przez wroga braci, przyprowadź ich do poznania błędu i pomóż, do powrotu na prawą drogę. Spraw opamiętanie się nieprzyjaciół naszych, doprowadź ich do poznania i ukochania cnót chrześcijańskich; przyczyń się do wstrzymania morderstw i rozlewu krwi niewinnej. Bądź przewodnikiem wyswobodzenia naszego, kieruj myślą i wytrwałością naszą; uchroń nas od sideł zastawionych przez wrogów, w niwecz obróć plany jego, przyspiesz dzień zbawienia - dzień niepodległości matki naszej - Polski. Amen. za: Zbiór modłów narodu polskiego podczas jego pokutnej niewoli ( 1849 r.) GODZINKI O DUCHU ŚWIĘTYM NA JUTRZNIĘ. W. Panie, otwórz wargi A usta moje opowiadać będą Twą Boże, wejrzyj ku wspomożeniu Panie, ku ratunkowi memu pospiesz Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen. Duchu Boże,Co od Ojca i od SynaŻyciodajnych świateł zorzeCzerpiesz, miłość Ich jedyna,Tyś Ich obu Tchnieniem żywem,W którym pełnia Bóstwa gości,Niezniszczalnem Tyś ogniwemWiekuistej Ich jedności!Pocałunkiem Tyś RodzicaI Syna — nieogarnionąIch lic krasą — twoje licaJak jutrzenka cudna płonąłTyś westchnieniem, co w zachwycieRaz wydane, nie zagasa,W Tobie radość, pełne życie,Nieśmiertelna Trójcy krasa!Moc, potęga, wielkość cała,Jaka w Ojca lśni OsobieI bezmierna Syna chwałaPrzez Nich obu dana Tobie!Tyś okrzykiem świętych zdumień,Jakie nieci piękno Boga,Niewymownych ekstaz strumieńI korona Trójcy błoga!Tyś bezmiernej czar ponęty,Uśmiech, którym Trójca płonie...!Tyś ukojeń bezmiar świętyW wiecznie płodnem Bóstwa łonie..!Któż z nas, ludzi pojąć zdołaTwój Majestat, Duchu boży?W uniżeniu jeno czołaMyśl przed Tobą w proch się korzy..! Anfyfona. Gdy przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który od Ojca pochodzi, On o mnie świadectwo dawać będzie. (Jan. 15, 26).W: Duch mój słodszy nad A dziedzictwo moje nad miód i plastr miodu. (Ekkli. 14, 27.) Módlmy się:Boże, któryś serca wiernych światłem Ducha Świętego nauczył, daj nam w tymże Duchu znać co dobre i pociechą Jego zawsze się weselić. Przez Chrystusa Pana naszego. z mszy na Niedz. ZieL Świąt) NA CHWALBĘ. W: Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. Bóstwa, Mądrość samąDo dzieł — Dobroć skłania szczera:Tyś jest, Duchu, szczęsną bramą,Co stworzenia brzask otwiera...!Przez Cię wielkie świata dziełoW wiekuistym błysło planie,Przez Cię w czasie się zaczęłoTwórczej myśli wykonanie ...!Tyś rzekł: »Stań się!" — i wnet łunąRozświecając dal bez końca,Przez szafiry niebios sunąGorejące żarem, słońca...!Tyś zastygłe lawy ziemiSkruszył, rozwiał mgły w przestworze,Rozdzielając dłońmi swemiZręby czarnych skał — i morze...!Na Twe słowo uśmiechniętaZieleń skryła pól rozłogi,Ożywiły bór ptaszęta,Tłum ryb w morze pomknął mnogi...!Wiecznych zórz odbłyski bladeWieńcząc, Ty, miłości rzeka,Z Ojcem, z Synem wszedłeś w radę:„Stwórzmy obraz nasz, człowieka!“Ulepione z gliny ciałoTyś ożywił w mgnieniu powiekIskrą duszy: „Stań się!“ — błękit — pierwszy spojrzał człowiek...!W sercu jego kwitnie cnota,W oczach rajskie świecą blaski:Z ziemskiem życiem wziął żywotaDar nadziemski — życie łaski...!Za świat i za prarodzicaNiech Ci, Duchu, ród nasz cały,Kornie w ziemię chyląc lica,Pieśń wieczystej głosi chwały! Anfyfona. Utworzył tedy Bóg człowieka z mułu ziemi i natchnął w oblicze jego dech żywota i stał się człowiek w duszę żyjącą. (Rodz. 2, 7.)W: Ześlij Ducha Twego, a będą I odnowisz oblicze ziemi. ( Módlmy się:W umysły nasze, prosimy Cię, Panie, wiej łaskawie Ducha Świętego, którego mądrość nas stworzyła a opatrzność zawsze się nami opiekuje. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.(Kolekta z mszy sobotniej w oktawie Zlel. Św.) NA PRYMĘ. W: Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. jakież szczęście ród człowieczyŁaska święta Ducha woła?!Ujrzeć Stwórcę miał wszech rzeczyNie zaznając śmierci zgoła...Gdy zaś, zdradą zwiedzon piekła,Przez grzech Adam łaskę traci,Litość boża mu przyrzekłaZbawcę w ludzkiej dać postaci...!Duch Najświętszy w Panny łonieNiewymowne sprawia dziwy:Do ludzkości ściąga dłonieW ciele ludzkiem — Bóg prawdziwy...!Wziąwszy Ducha namaszczenie,Słowa płodne rzuca ziarno,Leje zbawczej krwi strumienieI ponosi śmierć ofiarną ...!Zgon nasz — swym niwecząc zgonem,Krwią swą — winy gładząc świata,W ciele źywem, uwielbionemDo niebiańskich krain przy Ojcu biorąc chwały,Król, którego wszechświat słucha,Z łona Ojca — na świat całyZlewa hojnie łaski Ducha ...W blaskach, w wichrze, pełen mocy,Karcąc szpetną złość bezprawiaI radując ród sierocyOjciec biednych, Duch się zjawia...Ach, ten wicher, ognia błyskiWiek ci nowy głoszą, świecie:To zakwilił wśród kołyskiŚwieżo zrodzon Kościół — dziecię..Sławiąc Duchu, Twoje dzieła,Pieśń Ci dzięki ślem radosną,Żeś ludzkości, co zginęła,Odrodzenia błysnął wiosną. Anfyfona: I stał się z prędka z nieba szum, jakoby przypadającego wichru gwałtownego i ukazały się im rozdzielone języki, jakoby ognia i napełnieni byli wszyscy Duchem Świętym. (Dzieje Ap. 2, 2—4)W: Duch Pański napełnił okrąg A to, co wszystko ma w sobie, ma świadomość głosu. (Mądr. 1,7) Módlmy się:Od Kościoła Twego, który Duch Święty zgromadził, oddal, prosimy Cię, miłosierny Boże, wszelkie napaści wroga. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.(Kolekta z mszy piątkowej w oktawie Zlel. Świąt) NA Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. Piotrowej stawion skaleKościół boży — Ty przez wieki,Duchu Święty, chronisz stalePłaszczem tkliwej swej opieki...Moc Twa prawdy pilnie strzeże,By nie ćmiła jej ułuda,Moc Twa na świadectwo wierzeCzyni znaki, dziwy, cuda ...Twa przedziwna, Duchu, władzaZapładniając wód strumienie,Nowe z nurtów wyprowadzaSynów bożych serc związek oblubieńczyTwa moc, Duchu, tchnieniem świętemRajskich świateł tęczą wieńczy,Czyniąc „wielkim sakramentem“.Przez ciąg wieków nieprzerwanyTwa moc, Duchu, zawsze żywaŚle biskupy i kapłany,Żeńce twe na wielkie żniwa...Przez nich wiernym gładzisz grzechy,Krzepisz, by w bój biegli śmiało,A na pokarm, w zdrój pociechy,Zbawcy dajesz Krew i Ciało...Przez burz fale — ludy świataKu zbawienia wiodąc mecie,Ty, dusz Wódz, po wszystkie lataNiewidzialny władasz w świecie...O, rządź nami, Wodzu błogi,Kieruj w życiu, strzeż przy zgonie,A zmęczonym — trudem drogiWian zwycięstwa włóż na skronie! Anfyfona: W jednym Duchu my wszyscy w jedno ciało jesteśmy ochrzceni i wszyscy jednym Duchem jesteśmy napojeni. (I, Kor. 12, 13).W: Duch Nauczy was wszelkiej prawdy. (Jan. 15, 26; 16, 13.) Módlmy się:Spraw o Panie, niech Duch Święty serca nasze bożemi naprawi sakramentami, gdyż On jest odpuszczeniem wszystkich grzechów. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.(Postkomunja z wtorkowej mszy w oktawie Zlel. Świątek.) NA SEKSTĘW: Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. najtwardszych serc nie wzrusząDzieła, Duchu, Twej dobroci?Duszy zbożnej Tyś jest duszą,Zorzą, co jej błękit złoci...!Bóstwa wpływem tajemniczymTy, światłości serca błoga,Sprawiasz, że się w szereg liczymPrzywłaszczonych synów Boga ...!Ludzkich złości niepamiętnaDobroć twoja, Duchu Boże,Bożych lic w nas jawi uczuć nieci zorze...!Nieśmiertelne swemi daryTwa dłoń w duszy ziarna sieje:Ty w nią światło wlewasz wiary,Żar miłości i poświęceń drogę szczytnąNęcąc, w znojnych walk pomroce,Przez Cię cnoty pąki kwitnąI rumienią się owoce...Ty, jak rosa w róż kielichy,Gdy wkrąg burza wały spiętrza,Ty, jak wiosny podmuch cichyW serc zbolałych wchodzisz wnętrza!O, jak słodką jest rozmowa,Jaką darzysz, Gościu miły,Błogie natchnień Twoich słowaIleż światła ślą i siły!Duchu łaski, niech nam świeciLice Twoje najłaskawsze,By przybrane boże dzieciŻyciem bożym żyły zawsze...! Anfyfona: Boście nie wzięli ducha niewolnictwa znowu ku bojaźni, aleście wzięli Ducha przywłaszczenia za synów, przez którego wołamy: „Abba! Ojcze !" (Rzym. 8, 15.)W: Miłość boża rozlana jest w sercach Przez Ducha Świętego, który nam jest dany. (Rzym. 5, 5.) Módlmy się:Spraw o Panie, by Duch Święty serca nasze oczyścił i zlewając na nie tajemniczą rosę swej łaski, do rodzenia plonu zbawiennych uczynków zdolnemi je uczynił. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen,(Postkomunja z mszy niedz. Ziel. świątek) NA Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. duszę tkliwą piecząCo tak wielkie dziwy działa,Ty w moc, Duchu, nadczłowiecząKrewkie nasze zbroisz ciała ...Któż Twój zbawczy wpływ wysłowi,Co żądz ślepych nie uśmierca,Ale daje człowiekowiMoc nad każdem drgnieniem serca ?Kto miłości bezmiar pojmie,Co lęk śmierci z serc odgania,Już dziś dając nam rękojmieChwalebnego zmartwychwstania ?A gdy spłynie nad zgliszcz próchnoOdrodzenia zorza złota,Prochy naszych ciał prędziuchnoTwa moc wskrzesi do żywota... !Twa moc, Duchu, je przemieni,Da im pełnię kras uroczą,Iż, jak gwiazdy, Twych promieniCzarujący wdzięk roztoczą...!Odrzuciwszy ziemskie nędze,Jak żar, co ze słońc wybucha,Wzlecą w rajski brzask w potędze,Obleczone w jasność Ducha...!Na Baranka szczęsne godyTy nas, Duchu, w żywem ciele,Wwiedziesz tam, gdzie uśmiech młodyI wieczyste lśni wesele ...!O, spraw, byśmy, depcąc zbrodnieDo ostatniej życia chwiliI w czyn męski bieżąc godnie,Na ten wieniec zasłużyli !... Ąnfyfona: Jeśli Duch Tego, który, Jezusa wzbudził z martwych w was mieszka, który wzbudził Jezusa Chrystusa z martwych ożywi i ciała wasze śmiertelne dla Ducha Jego w was mieszkającego. (Rzym. 8, 11.)W: Duch jest, który Ciało nic nie pomaga. (Jan. 6,64). Módlmy się:Spraw, prosimy, wszechmogący i miłosierny Boże, by Duch Święty, przyszedłszy do nas i zamieszkawszy łaskawie w sercach naszych, świątynię chwały swej w nas uczynił. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.(Sekreta z mszy środowej w okt. Ziel. Świąt.) NA Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. stolicy niebios błoga !Jakąż radość gród ten wieczna miłość BogaSwe przybrane darzy dzieci!Drobna iskra Bożej łaski,Co dziś kryje wdzięk swój — pełnemi strzeli blaski,Nieśmiertelnym światłem chwały!W światła tego jasnym żarze,Pełnym krasy i ponęty,Duch miłości nam ukażeLic swych bożych uśmiech święty ...!W nim odsłoni nam swe licaOdblask Ojca chwał, Syn Boży,W nim ujrzymy twarz Rodzica,Brzask przedwiecznej Bóstwa zorzy...!Z Matką — Panną Bóg wcielonyDłoń wyciągnie do swych nagród da im plony,Swym dziedzictwem ubogaci...!Dziewięć chórów nam w ucieszePowitania rzuci sercu drogie rzeszeDłoń uścisną nam na nowo ...!Ach! łzy wtenczas Bóg osuszyI kajdany serc pozrywa,Z dna zachwytem zdjętej duszyPieśń dobędzie się szczęśliwa ...!Duchu Święty, na sierocąRzeszę, którą smutek rani,Spójrz łaskawie i swą mocąDo niebiańskiej wwiedż przystani !... Anfyfona, Najmilejsi, teraz synami bożymi jesteśmy, a jeszcze się nie okazało, czem będziemy. Wiemy, Iż, gdy się okaże, podobni Mu będziemy, iż Go ujrzymy, jako jest. (I Jan 3,2).W: Ten Duch świadectwo daje duchowi naszemu, iż jesteśmy synami A jeślić synami tedy i dziedzicami. (Rzym. 8, 16—17). Módlmy się:Spraw, prosimy Cię, Panie, by Duch Święty, który od Ciebie pochodzi, umysły nasze oświecił i, jak Syn twój obiecał, przywiódł je do poznania wszelkiej prawdy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.(Kolekta z mszy środowej w okt. Ziel Świąt) NA Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu i t. d. Święty, Światło boże,Uwieńcz wielkie dzieło Słowa:Niech nad światem jasne zorzeRozpłomieni światłość nowa!Niech przybrane boże dzieciJedność uczuć łączy szczera,Niech w nich bratnią tkliwość nieciMiłość, która nie umiera ...!Spal swym żarem pleśń pogaństwa,Jad zawiści i niezgody,Zwiąż braterstwem wrogie państwa,Ludy, szczepy i narody...!Niech ustaną krwawe wojny,Grabież, ucisk, gwałt, pożoga,Niech odetchnie świat spokojny,Sławiąc dar miłości Boga...!Ty, coś jeden w sercach wielu,Bądź jedności wszechogniwem,Świat miłości, Stworzycielu,Stwórz miłości tchnieniem żywem...!W znoju walki, broń od zguby,W smutkach — zlej pociechy zdroje,Po ziem krańce, Gościu luby,Prosim, przyjdź królestwo Twoje !W błogie prawdy prowadź wrotaTych, co dotąd trwali w błędzie,Niech się spełni serc tęsknota,Niech pieśń szczęścia zabrzmi wszędzie!Krwi Chrystusa ziść nam plony,Skrusz na wieki win obroże,I bądź zawsze pochwalonyW szczęściu ludów, Duchu Boże...! Anfyfona: A Duch i Oblubienica mówią: „Przyjdź!" A kto słyszy, niech mówi: „Przyjdź!" „A kto pragnie niech przyjdzie, a kto chce, niech bierze wodę żywota darmo. (Obj. 22,17.)W: My wszyscy odkrytem obliczem na chwalę Pańską w zwierciedle W toż wyobrażenie przemienieni bywamy z jasności w jasność, jako od Ducha Pańskiego. (II Kor. 3. 18.) Módlmy się:Boże, któryś Apostołom swym dał Świętego Ducha, spraw, by lud Twój uzyskał to, o co pobożnie błaga i tych, którym dałeś wiarę, uczyń uczestnikami swego pokoju. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.(Kolekta z mszy poniedziałkowej w oktawie Ziel. Świątek.) za: Godzinki o Duchu Świętym ks Marian Morawiecki autor ks Tadeusz Karyłowski (1930r.) Modlitwa jest łatwiejsza niż ci się wydaje. Bóg istnieje, wysłuchuje twoich modlitw i odpowiada na nie. Cztery elementy modlitwy Bóg jest twoim kochającym Ojcem w Niebie i pragnie, żebyś był z Nim w kontakcie. Możesz się do Niego zwrócić w modlitwie. Jako Jego dziecko możesz prosić Ojca Niebieskiego o pomoc i przewodnictwo w życiu. Możesz modlić się na głos lub w myślach. Możesz rozmawiać z Bogiem jak z każdą inną osobą. Twoje słowa nie muszą być wymowne ani wyuczone na pamięć. Ważniejsze jest, aby otworzyć swoje serce i nie powstrzymywać się. Wierz, że On istnieje i słucha, bo to prawda. Wierz, że ci pomoże, bo to zrobi. Modlitwa jest jednym z najcenniejszych darów, jakie otrzymałeś od kochającego Ojca Niebieskiego. 1. Rozpocznij modlitwę Zanim zaczniesz, znajdź spokojne miejsce, w którym dobrze się czujesz. Dobrym sposobem na rozpoczęcie jest zwrócenie się do Boga po imieniu. Możesz zacząć od słów „Drogi Boże”, „Drogi Ojcze Niebieski”, „Ojcze nasz, który jesteś w niebie” lub po prostu „Boże”. 2. Rozmawiaj z Bogiem Mów z głębi serca i dziel się swoimi nadziejami i pragnieniami, a także zmartwieniami i problemami. Możesz poprosić Go o pomoc, wskazówki, przebaczenie lub uzdrowienie. Przedstaw Mu, cokolwiek leży ci na sumieniu, zdając sobie sprawę z tego, że Jego mądrość i wyczucie czasu są doskonalsze niż twoje. Możesz zapytać Go, co chce, żebyś zrobił. Dziel się z Bogiem swoimi uczuciami o innych ludziach. Możesz modlić się za te osoby i prosić o spełnienie ich potrzeb lub pytać, w jaki sposób możesz je kochać i im pomagać. Wyrażaj Bogu wdzięczność za wszystkie błogosławieństwa, jakie otrzymujesz w życiu. Wyzwania również mogą być błogosławieństwem. Dzięki nim odczuwamy pokorę, która sprawia, że nasze serca i umysły są bardziej otwarte na Boże odpowiedzi. 3. Zakończ modlitwę Kiedy już powiesz wszystko, co chciałeś powiedzieć, zakończ modlitwę słowami: „W imię Jezusa Chrystusa, amen”. Czynimy to, ponieważ Jezus nakazał nam modlić się w Jego imię i wszystko, co robimy, powinno być czynione w Jego imię. 4. Działaj zgodnie ze swoimi prawymi pragnieniami Istnieje mądre powiedzenie: „Módl się, jakby wszystko zależało od Pana, a potem działaj tak, jakby wszystko zależało od ciebie”. Gdy działamy, często otrzymujemy wskazówki i pomoc od Boga. Kiedy powinniśmy się modlić Nie ma takiej rzeczy jak zbyt częsta modlitwa. Bóg pragnie, żebyś zwracał się do Niego, kiedy jesteś szczęśliwy, smutny lub po prostu potrzebujesz kogoś, z kim możesz porozmawiać. Możesz się modlić, kiedy tylko masz na to ochotę lub tego potrzebujesz. W zasadzie, jeśli nie masz ochoty się modlić lub uważasz, że Bóg nie chce, żebyś z Nim rozmawiał, to może to być najlepszy moment na modlitwę. Módl się na osobności lub w towarzystwie Powinieneś regularnie rozmawiać z Bogiem na osobności. Ale módl się również z innymi — na nabożeństwach, przed posiłkami i w czasie modlitw rodzinnych. Jedna osoba zazwyczaj ofiarowuje modlitwę w imieniu grupy, podczas gdy pozostałe słuchają z szacunkiem, myślą o wypowiadanych słowach i okazują poparcie, mówiąc na zakończenie „Amen”. Módl się w ciągu dnia W Księdze Psalmów 55:18 król Dawid mówi, że modli się „wieczorem, rano i w południe”. Typowe chwile na osobistą modlitwę to poranek, kiedy zaczynasz dzień, przed każdym posiłkiem i przed pójściem spać wieczorem. Ale nie ma niewłaściwego czasu na modlitwę. Bóg zawsze nasłuchuje, więc możemy modlić się „bez przestanku” (I List do Tesaloniczan 5:17). Módl się w szczególnych sytuacjach Są chwile, które wymagają dodatkowej modlitwy — na przykład kiedy potrzebne jest uzdrowienie, ochrona lub nagła pomoc. Post (celowe powstrzymywanie się przez jakiś czas od jedzenia i picia) w połączeniu z modlitwą pokazuje Bogu twoją szczerość i zapewnia ci duchową siłę. Chętnie się pomodlimy razem z tobą Spotkaj się z misjonarzami Uzyskiwanie odpowiedzi na nasze modlitwy Bóg obiecuje, że kiedy zwrócimy się do Niego w modlitwie, da nam odpowiedzi i wskazówki. Bóg komunikuje się z nami przez Ducha Świętego w formie dobrych myśli i pomysłów lub spokojnych, niosących pocieszenie uczuć. Kiedy doświadczamy takich uczuć, oznacza to, że Bóg nas zachęca, pokazuje nam prawdę i daje nam wskazówki. Każdy odczuwa Ducha Świętego na swój własny sposób. W Biblii Duch jest często opisywany jako „cichy łagodny powiew” bądź głos (zob. I Ks. Królewska 19:11–12), który niemalże wydaje się szeptać w twoim umyśle. Często Bóg odpowiada na nasze modlitwy przez innych ludzi. Bóg może we właściwym czasie postawić na naszej drodze ludzi, którzy mogą dać nam odpowiedź lub być odpowiedzią, której szukamy. Możemy również uzyskać odpowiedzi na modlitwy, czytając nauki Jego proroków w Biblii i Księdze Mormona. Kiedy modlimy się i czytamy te księgi, Duch Święty może poddać nam pomysły i wskazówki odpowiednie do naszej sytuacji. Poświęcenie czasu na studiowanie Bożego słowa jest również sposobem na pokazanie Bogu, że naprawdę czekamy na Jego odpowiedź. Dowiedz się, co Księga Mormona mówi o modlitwie Zamów bezpłatny egzemplarz Często zadawane pytania Ludzie mają dużo pytań na temat „mormonów”, czyli — mówiąc z większym szacunkiem — na temat członków Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich. Kliknij tutaj, aby zobaczyć pełną listę. Przejrzyj więcej tematów

jak często modlimy się do ducha świętego